Farizon SV scoort zijn eerste grote fleetdeal na een uitgebreide proef met MCFT
Farizon heeft zijn eerste echte slag geslagen in de Britse fleetmarkt. De Chinese eLCV-bouwer heeft twintig SV-bestelwagens verkocht aan MCFT, een specialist in onderhoud van commerciële keukens, na een maandlange en uiterst grondige vergelijkingsproef met drie rivalen van gevestigde namen.
Voor Farizon is dit meer dan zomaar een order: het is een stevige duw in de rug voor een merk dat in het Verenigd Koninkrijk nog volop aan zijn reputatie bouwt. En dat het juist MCFT overtuigt — een bedrijf dat z’n busjes keihard aan het werk zet, met engineers die dagelijks door heel het land schuiven — zegt behoorlijk wat over de ambities van de SV.
MCFT zette de Farizon tegenover drie andere elektrische bestelwagens en liet de proef niet over aan een paar snelle rondjes om de blok. De test liep over vier locaties en werd beoordeeld op precies de zaken die fleetmanagers ’s nachts wakker houden: laadvermogen, bruikbaarheid, actieradius en gebruiksgemak. Volgens MCFT kwam de Farizon er als sterkste totaalpakket uit, met de hoogste scores over meerdere categorieën.
De keuze viel op de SV L1H1 met de 83kWh-accu. Dat is de versie met een laadvolume van 6,95m³, een nuttig laadvermogen tot 1.265kg en een laaddrempel van 550mm. Op papier moet dat precies het soort gereedschap zijn waar serviceteams iets aan hebben: niet glamoureus, wel effectief. De opgegeven WLTP-combinatierange bedraagt tot 234 mijl, terwijl laden van 20 naar 80 procent volgens Farizon in 36 minuten kan via DC-snelladen.
De twintig busjes worden geleverd via Heathrow Van Centre en krijgen vooraf nog maatwerk in de vorm van opbergsystemen van Van Racking Solutions. Daarna gaan ze aan het werk voor MCFT’s catering- en koeltechnische engineers, die ermee onderhouds- en reparatiebeurten uitvoeren én commerciële keukenapparatuur leveren en installeren in Londen en de omliggende regio’s.
Bij MCFT draait de overstap naar elektrisch niet alleen om imago, maar vooral om strategie. Engineering director David Meacock noemt duurzaamheid een belangrijk onderdeel van de bredere bedrijfsvoering. In de praktijk betekent dat: slimmer werken, schoner rijden en toch dezelfde service leveren. Fleetmanager George Smith benadrukt daarbij vooral het bereik. De engineers rijden tot 25.000 mijl per jaar, dus een overtuigende actieradius was geen luxe maar noodzaak. Tel daar het aangekondigde kostenvoordeel, de payload en de uitrusting bij op, en het plaatje werd voor MCFT duidelijk.
De deal is ook een visitekaartje voor Heathrow Van Centre, dat zich snel ontpopt tot een belangrijke retailpartner voor Farizon in het VK. Volgens eigenaar Mark West draait het vooral om het vertalen van klantbehoeften naar een concreet wagenpark dat de verwachtingen moet overtreffen. Of, in minder nette taal: de busjes moeten simpelweg hun werk doen en niet zeuren.
Voor Farizon zelf is dit precies het soort order dat nodig is om naam te maken in een markt waar vertrouwen alles is. General manager Calum James zegt dat de interesse vanuit fleets snel groeit, mede dankzij de combinatie van elektrische aandrijflijn, veel standaarduitrusting en serieuze bruikbaarheid. Volgens hem zijn er meerdere deals in de eindfase, wat wijst op een merk dat langzaam maar zeker tractie begint te krijgen.
En dat is wellicht de kern van dit verhaal. De Farizon SV is niet binnengekomen met een schreeuwerige marketingcampagne of een gimmick, maar door simpelweg een harde proef te winnen op de punten die er in de praktijk echt toe doen. Voor een nieuwkomer in de elektrische bestelwagenmarkt is dat de juiste manier om deuren open te krijgen.
De MCFT-order is dus niet alleen een verkoop, maar een signaal. Farizon wil niet meedoen voor spek en bonen. Het merk mikt op operators die willen overstappen van diesel naar stroom, zonder in te leveren op laadruimte, rijbereik of inzetbaarheid. En als de SV deze lijn vasthoudt, dan zou dit wel eens het begin kunnen zijn van een veel grotere fleetverhaal dan alleen die eerste twintig busjes.
